تصفیه پساب یک روش نسبتاً مدرن است که در قرن نوزدهم معرفی شد. تصفیه خانههای فاضلاب به طور مؤثر همان فرآیند پاکسازی را که به طور طبیعی در اقیانوس ها، دریاچه ها و رودخانه ها رخ می دهد، انجام می دهند؛ اما در مقیاس بسیار سریع تر. تصفیه مناسب فاضلاب به محافظت از محیط زیست و مردم و موجودات ساکن در آن کمک می کند. در مراحلی از این روند از پودر و قرص کلر و مواد شیمیایی دیگر نیز استفاده می شود.
مراحل تصفیه پساب
اول از همه، فاضلاب باید غربال شود؛ بنابراین اشیاء بزرگ (مانند پوشک، وسایل بهداشتی، گوش پاک کن، دستمال مرطوب صورت، درب بطری و غیره) حذف می شوند تا از آسیب رسیدن به تجهیزات مورد استفاده در مراحل بعدی جلوگیری شود. این مرحله شامل غربال های بزرگی است که به آب اجازه عبور می دهند، اما ذرات شناور و سایر آلایندهها را عبور نمی دهند. این کار تقریباً 40 تا 50 درصد مواد جامد را از فاضلاب حذف میکند. پس از انجام این غربالگری اولیه، آب به مراحل بعدی فرآیند تصفیه جریان می یابد.
تصفیه اولیه
مرحله تصفیه اولیه با فیلتر کردن فاضلاب از طریق یک محفظه شن و ماسه آغاز میشود که جامدات درشت مانند رسوبات سنگ، فلز، استخوان و سایر ذرات بزرگتر زباله را از آب حذف می کند. پس از اتمام این مرحله، فاضلاب به مخزن رسوب گذاری منتقل میشود که در آنجا ذرات ریز مواد آلی و معدنی حذف می شوند. جریان آب کند میشود و باعث میشود مواد معلق به تدریج به کف مخزن فرو روند. این فرآیند اغلب با افزودن منعقد کنندهها و لخته سازها انجام میشود.
تصفیه ثانویه
مرحله ثانویه تصفیه فاضلاب عموماً 85 تا 90 درصد از آلایندههای باقی مانده موجود را حذف میکند و یک فرآیند بیولوژیکی است که از اکسیداسیون برای تصفیه بیشتر آب استفاده می کند. این کار را میتوان با بیوفیلتراسیون، برکههای اکسیداسیون و فیلترهای شنی انجام داد.